15 października na całym świecie obchodzony jest Dzień Dziecka Utraconego – czas refleksji, modlitwy i wspólnej pamięci o dzieciach, które odeszły przed narodzinami lub krótko po nich. To także moment wsparcia dla rodziców i rodzin, które doświadczyły jednej z najtrudniejszych strat.
Historia i symbolika Dnia Dziecka Utraconego
Data obchodów nie jest przypadkowa – przyjęło się, że okres od 1 stycznia do 15 października symbolicznie odpowiada dziewięciu miesiącom ciąży. Idea Dnia Dziecka Utraconego narodziła się w Stanach Zjednoczonych, a z czasem objęła coraz więcej krajów, w tym Polskę.
– To dzień jednoczący wszystkich rodziców, którzy utracili swoje dzieci – niezależnie od wieku czy okoliczności ich śmierci – podkreśla Agnieszka Wodzyńska z Fundacji Donum Vitae. – Wspólnota doświadczenia bólu pozwala wielu z nich poczuć, że nie są sami.
Jak obchodzony jest Dzień Dziecka Utraconego w Polsce
W naszym kraju obchody mają bardzo osobisty i duchowy charakter. W wielu parafiach odbywają się spotkania modlitewne, Msze święte oraz pogrzeby Dzieci Utraconych – zarówno indywidualne, jak i zbiorowe.
Ks. Tomasz Ceniuch, delegat ds. Duszpasterstwa Rodziców po Stracie Dzieci w Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej, przypomina, że powstało wiele miejsc pamięci – m.in. w Szczecinie, Świnoujściu, Gryfinie, Stargardzie, Choszcznie i Dębnie.
– To przestrzenie modlitwy, zadumy i wdzięczności za krótkie, ale realne życie dziecka – mówi kapłan.
Zmiany w prawie – większe wsparcie dla rodziców
Od ponad dwóch dekad w Polsce obowiązują przepisy, które umożliwiają pochówek dzieci niezależnie od wagi i wieku ciąży. To ważny krok w uznaniu prawa rodziców do pożegnania i nadania imienia swojemu dziecku.
– Nie masa ciała decyduje o wartości życia, ale miłość, z jaką dziecko jest przyjęte – przypomina ks. Ceniuch.
W 2025 roku wprowadzone zostały kolejne zmiany – od 6 sierpnia nie ma już konieczności określania płci dziecka, aby uzyskać urlop czy zasiłek pogrzebowy. To znaczące ułatwienie dla rodziców w tak trudnym czasie [zobacz].
Pamięć, która trwa
Dzień Dziecka Utraconego to nie tylko czas żałoby, ale również świadectwo miłości, pamięci i nadziei, które trwają mimo upływu lat. To dzień, w którym wielu rodziców odważnie mówi:
„Jesteśmy rodzicami, choć nasze rodzicielstwo zostało dotknięte stratą.”
Więcej informacji o inicjatywach Dnia Dziecka Utraconego można znaleźć na stronie Fundacji Donum Vitae
HP JESTEM
